جمعه سیزدهم اردیبهشت 1387
نمایشگاه آثار جان میشل فولون
جمعه سیزدهم اردیبهشت 1387
روز معلم مبارک
سالها آرزو داشتم که معلم کلاس اولمو پیدا کنم.این آرزو در سه سال اقامتم در ایران برآورده شد.معلمم را که پیدا کردم هیچ، کل همکلاسیهای کلاس اولمو هم پیدا کردم. داستان بچه های کلاس را یک دفعه دیگه مینویسم ولی چون روز معلم بود دلم نیومد عکس خانم عقیلی رو نگذارم. این فرشته آی با کلاه رادرسم داد. نوشتن و خوندن یادم داد.هر چه سواد دارم از اوست.
خانوم عقیلی عزیزم... نوکرتم.
شاگرد شیطون کلاس اول،سال تحصیلی ۵۴-۱۳۵۳ ،مدرسه دادبه،هومن شهبندی.
چهارشنبه یازدهم اردیبهشت 1387
هر که رفت پاره ای از دل ما را با خود برد
امروز پنجشنبه ۱۲اردیبهشت سالروز درگذشت گل آقا،زنده یاد کیومرث صابری ،است.خدا رحمتش کنه .هر چی گل آقاخوابیده عمر مادر پوپک عزیز باشه. من افتخار اینو داشتم که یک سال به کمک و مدد پوپک عزیز در گل آقا مشغول بکار باشم.نوشته های پایین در روزهایی بود که در سختترین شرایط روحی بودم و در دفتر خود گل آقا کار میکردم. اینکه چقدر پوپک در حق من خواهری کرد را بعدا مفصل مینویسم. در موسسه گل آقا پوپک عزیز رئیس من بود و در این وبلاگ خواهر من...امیدوارم پوپک این مطلب رو بخونه و بدونه چقدر دوستش دارم و هیچوقت محبتهاشو فراموش نمیکنم.
و کلام آخر که میخوام تقدیم به روح پر فتوح گل آقا کنم...هرکه رفت باره ای از دل ما را با خود برد.
